Gepubliceerd in: Gast Blog, Natasja Kouwenhoven | Geen Reacties | 02 February, 2012
Maakt het uit hoe iemand in de financiële problemen is gekomen? Bedonderd en belazerd achtergebleven met schulden, die goedbetaalde baan kwijtgeraakt, ziek geworden, gegokt en verloren of altijd het nieuwste van het nieuwste gekocht en daardoor in de financiële problemen geraakt? Wanneer is het iemands eigen schuld wel en wanneer niet. In mijn optiek, om iemand te helpen of niet, maakt het niet uit.
Ik heb de overtuiging waardevrij te zijn als ik iemand begeleid die om wat voor reden dan ook, hulp kan gebruiken bij het weer op de rit krijgen van zijn financiën. Voor mij is belangrijk: Waar staat de persoon nu? Waar wil hij naar toe? Wat heeft hij nodig om daar te komen? En wat kan ik doen om hem daarbij te begeleiden, te helpen.
En al heb ik geen oordeel over waarom iemand schulden heeft, hoe die ontstaan zijn, het is wel belangrijk. Ik vraag dus wanneer de schulden zijn ontstaan en naar de oorzaak van de schulden. Want niet alleen de schulden moeten opgelost worden, ook en eigenlijk vooral de oorzaak moet aangepakt worden. Bij schulden die zijn ontstaan omdat er een verandering in de levensomstandigheden heeft plaatsgevonden, zoals het krijgen van een kind of een echtscheiding, kan begeleiding helpen bij het vinden van een nieuwe balans. Bij schulden die zijn ontstaan door structurele problemen, is vaak meer nodig. En dat bespreek ik dan ook, wie kan die (specialistische) hulp wel bieden?
Tot zover de visie en waar Stach voor staat in haar aanpak.
Ik ontdekte namelijk deze week bij mezelf dat ik me steeds vaker verbaas over hoe mensen reageren. Soms denk ik dat niet doordringt hoe ernstig de situatie is. Post wordt nog steeds niet opengemaakt, de rekeningen toch niet betaald, telefoontje niet gepleegd of een afspraak afgezegd. En die verbazing doet me realiseren dat ik toch niet zo waardevrij ben naar hun acties nu. Ik vind daar wel degelijk wat van.
Onbewust heb ik een doel gesteld en een tempo bepaald. Weliswaar in de richting die degene die hulp heeft gevraagd, heeft aangewezen…. Maar het gaat niet om het doel dat ik stel, het gaat om het doel dat hij heeft. Ik herinner me wat me verteld is tijdens mijn coachopleiding: ‘Je kan iemand coachen op hatseflatskrulping. Het maakt niet uit. Jij als coach hoeft het niet te begrijpen, want het gaat niet om jou’.
Ik hoef het doel niet te bepalen, sterker nog, het gaat niet om mij en wat ik als doel zie. Zeker, als mijn hulp gevraagd wordt, zijn de problemen meestal al hoog opgelopen. Dan gaan we meteen aan het werk. Aanpakken! Maar gaandeweg gaat degene die mijn hulp ingeroepen had, het steeds meer weer zelf doen. Dat betekent dus ook dat ik hem zijn weg en zijn eigen tempo laat vinden, zonder oordeel. Want alleen dan wordt hij zich bewust van zijn keuzes en de consequenties. Ik begeleid hem in financieel bewust handelen. En het doel? Dat haalt hij dan helemaal zelf.
Natasja begeleidt werknemers die om wat voor reden dan ook, hulp kunnen gebruiken bij het weer op de rit krijgen van hun financiën en de bijbehorende administratie. Kijk op www.stachbegeleiding.nl wat zij kan doen om je werknemer te begeleiden in financieel bewust handelen.
Wil jij ook op dit bericht reageren? Druk dan op de 'Reageer!' knop.
Het reactieveld verschijnt in een pop-up. Zorg je wel dat je browser pop-ups toelaat?